Największą siłą filmu jest autentyczność i bliskość bohaterów – ludzkie historie opowiedziane wprost, bez egzotyzacji i uproszczeń. Reżyserka z niezwykłą empatią ukazuje świat migracji, pamięci i tożsamości, czyniąc z lokalnej opowieści historię o uniwersalnym znaczeniu. Film niesie ze sobą wartości humanistyczne: wrażliwość na drugiego człowieka, refleksję nad dziedzictwem i zakorzenieniem, dialog kultur. To kino, które potrafi poruszyć i zainspirować do rozmowy, a jednocześnie zachwycać swoją poetyką obrazu i dźwięku, piękno zdjęć zachwyca
Barbara ma 25 lat, mieszka w Akrze, stolicy Ghany. Jest charyzmatyczna i pewna siebie, jednak jej odwaga znika, gdy wieje harmattan, duszący wiatr znad Sahary. Wraz z wiatrem powracają niechciane obrazy z przeszłości, które odbierają jej spokój ducha. Jako ośmioletnia dziewczynka, podzieliła los tysięcy ghańskich dzieci zmuszanych do niewolniczej pracy. Przez wiele lat, dzień po dniu, Barbara funkcjonowała w świecie pełnym nadużyć, przemocy i strachu. Mimo traumy wspierała potem finansowo całą rodzinę. Jednak kiedy ich oczekiwania zaczynają wzrastać, Barbara wraz z bratem postanawiają pojechać do domu. Ta wizyta jest też pretekstem, by zadać rodzicom pytania, o których bohaterka myślała przez całe życie. To film o niezależnej kobiecie, która wychodzi z traumy i mimo ciemnej przeszłości jest pełna marzeń i ma apetyt na życie.
Kino wartościowe – film, który przyciąga widza zainteresowanego tematami współczesnego świata.
Film aktualny i uniwersalny – opowiada o migracji, pamięci i tożsamości, czyli tematach, które są dziś jednymi z najczęściej dyskutowanych w przestrzeni publicznej.
Dla widza świadomego – kierowany do odbiorców wrażliwych na film jako medium refleksji i emocji.
Źródło: PAP MediaRool
